Moja wola nieskażona działaniem szatana trafia tylko do nielicznych serc ściśle ze mną połączonych węzłem, relacją, uczuciem miłości. Na tym życiodajnym fundamencie braterstwa buduję ojcostwo jako ten, który nadmiar woli posiada.
Jednak szatan i niejedna dusza ludzka nauczona jak sprzedać miłość za niewiele znaczące dukaty marnuje wolę za cenę posiadania. Tak siedzi w tym, co ma w bezruchu. Umierać nie trzeba w takim stanie.
Inną propozycję ma Jan na śniadanie. Ułożyć się ze swoim sumieniem w następujący sposób:
Pierwsza część życia należy do Boga – Jemu Jedynemu należy się najwyższa cześć.
Druga relacja to uczynek dobry dla brata, który pomimo wad też coś ma od Ojca i tym może szafować.
Pozostaje świat zagubiony, któremu jak niewolnikowi rzuca się ochłap miłości w formie produktów, których nie może wnieść do Nieba.
Czy widzicie na czym polega problem bogacenia się kosztem brata i poniżanie swej godności Dziecka Boga za cenę posiadania dóbr, których u kresu życia nikt z sobą nie weźmie? Perspektywa nieba pozwala zachować umiar w gromadzeniu fantów. Brak tego widnokręgu owocuje bezmyślnym obrastaniem w rzeczy, często innym potrzebne. Nie wymuszajcie na mnie abym wam doładował plecak przed wyjściem w góry. Zbytki zostawia się.
Posłuchajcie jeszcze raz dyktuje Jan skąd się wzięła wasza dwubiegunowa natura.
Odwrót od Ojca i wieczny brak Jego miłości. To rodzi poważny brak w świadomości osieroconego dziecka (na własne życzenie trzeba dodać) i obłęd szukania zabezpieczenia w rzeczach, które daje świat. Kto tego nie pojął tworzy rzeczywistość alternatywną bez Ojca. To fałsz. Idąc przez życie przełącza sumeinia z tego, które pamięta rodzinę z dzieciństwa i obecny rajd po rzeczy bez umiaru. Tych dwóch rzeczywistości pogodzić się nie da.
Tym sposobem im bardziej szarpiecie sukno do siebie tym dalej od Jana, który klucze do sejfu trzyma, a w nim pomyślność, zdrowie i wieczna miłość u boku Matki, która niezmiernie rada sumienie zszywa po tym, jak syn zawoła do Jana:
Miłosierny Tata!
2025.VII.31 SJPII KRK